Over Caren
Als jong meisje ben ik begonnen met paardrijden op de manege. Later kwam ik in aanraking met het westernrijden en merkte ik dat de paarden me rustig en gelukkig maakten. Waarom dat was kwam ik later pas achter, op dat moment was ik daar niet zo bezig en wilde ik alleen maar veel uren bij de paarden doorbrengen.
Ik verhuisde naar een western manege en leerde veel over het westernrijden in het algemeen. Ook leerde ik hier de kneepjes van het lesgeven aan kinderen en volwassenen. Maar ik wilde meer en vertrok voor een paar jaar naar Australië. Ook hier mocht ik lesgeven en trainde ik renpaarden. Ik kwam in aanraking met oververhitte Engelse Volbloeden, waar ik mijn handen vol aan had. Het ging nogal eens mis, maar juist deze paarden hebben mij veel geleerd.
Na terugkomst in Nederland pakte ik het lesgeven weer op. Ik zocht naar manieren waarbij ik iets kon toevoegen aan de reguliere manegelessen en ging cursussen volgen van o.a. Pat Parelli en Emiel Voest. Ik kreeg steeds meer begrip voor die ‘hete’ paarden op de renbaan in Australië. Maar ook voor de ‘lastige’ paarden in Nederland. Hoe kon het dan toch dat ik juist ontspannen werd bij de paarden?